De handen op het hongerdoek raken elkaar aan, maar houden elkaar niet beklemmend vast. Laten wij dat ook doen in onze relaties met elkaar. Elkaar wel aanraken, er zijn voor de ander, maar als de ander een andere weg wilt gaan, laten we hem / haar dan los. We hebben immers allemaal onze eigen weg te gaan. De weg die geleid wordt door het kompas. Wat gericht is op boven, op God. Net als de apostelen die hun boot, hun leven als visser hebben losgelaten om Jezus te volgen. Om Hem na te volgen en de Blijde Boodschap uit te dragen over de wereld. De Blijde Boodschap, dat als we in Jezus’ voetspoor treden, een kind van God worden, we door de Hemelpoort mogen gaan om in Gods Rijk van vrede en liefde voor altijd te mogen wonen. En iedereen is daar welkom, elke kleur, ras, generatie. Daar mogen we feestvieren, eten en wijn drinken van de druivenranken die groeien aan de uiterste rechterkant van het hongerdoek.