Met een trots gevoel waren diverse parochianen vrijdag 24 april in de Theaterhangaar in Valkenburg aanwezig bij de lintjesregen. Daar ontvingen de medeparochianen Astrid van der Valk, Anneke van der Valk en Peter Noijons een koninklijke onderscheiding uit handen van burgemeester Nathanaël Middelkoop. Voor allen betrof het een Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Natuurlijk zullen alle 26 onderscheidingen in de lokale media worden benoemd en mogelijk ook summier toegelicht. En één lintje kon vandaag niet worden uitgereikt en dat zal later pas plaatsvinden. Daarom is de website vandaag en waren de twee speciale edities van de digitale nieuwsbrief zaterdag 25 april dé plek om het gedeelde gevoel van trots te verduidelijken met meer informatie over het ‘waarom’ van deze drie onderscheidingen.
Astrid van der Valk
‘Ik wil de maatschappij wat teruggeven’
Astrid van der Valk is al vele jaren actief op een breed terrein met de meest uiteenlopende maatschappelijke activiteiten voor haar werkzame bestaan maar zeker na haar pensionering. ‘Ik wil de maatschappij wat teruggeven’, was haar credo bij de inzet van haar vrijwilligerswerk.
Zij zet haar talenten belangeloos in voor onze samenleving, niet alleen in Katwijk maar ook verspreid over het hele land en zelfs buiten onze landsgrens! Zo is zij bestuurslid van de Stichting Bloemenpracht Rome. En onder andere haar kerkelijke betrokkenheid valt op waarbij zij dienstbaar is aan diverse lokale geloofsgemeenschappen en helpt bij het structureren van processen (niet alleen financiële, wat haar werk vroeger betrof). Maar zij zet zich ook in voor minderheden in het voormalig Heilig Land; de Palestijnse gebieden, Israël en Jordanië.
Echter niet alleen op kerkelijk gebied is zij actief, ook heeft zij zich jarenlang ingezet voor de zorginstellingen Sensire en Tactus (organisaties in het oosten van het land). Ik was er al van overtuigd dat zij een onderscheiding verdiende, maar na het lezen van alle ondersteuningsbrieven ben ik nóg meer onder de indruk van wat zij voor zovelen heeft betekend en nog steeds betekent! Ik hoop dat u dit ook beaamt na het lezen van de ondersteuningsbrieven!
Anekdote om te delen!
Zij is als bestuurslid van de Stichting Bloemenpracht Rome afgelopen Pasen in Rome aanwezig geweest. Daar heeft ze geholpen met de bloemen op het bordes van het Sint Pietersplein te plaatsen. En zij heeft daar een persoonlijke ontmoeting gehad met paus Leo XIV.
Zij was betrokken bij de aanvraag van de onderscheiding van haar zus Anneke van der Valk. En zij bedacht zelf een list om Anneke naar deze lintjesregen te lokken. Ze zei mij: ,,Vertel Anneke maar dat ik een lintje krijg. Dan halen jullie mij op en dan blijkt dat zij het lintje krijgt.” Natuurlijk een geweldige list vonden wij omdat Astrid zelf niet op de hoogte is dat zij óók inderdaad een lintje krijgt!
Anneke van der Valk
‘Vrijwilligerswerk is niet vrijblijvend’
Anneke van der Valk is al jarenlang werkzaam als vrijwilligster op verschillende vlakken (de Hospice Duin- en Bollenstreek; de parochiekern H. Joannes de Doper als motor achter de jaarlijkse Actie Kerkbalans; de bezoekersgroep om ouderen, eenzamen en zieken te bezoeken; de eindredacteur van het maandelijkse parochieblad De Augustinus; koorlid bij middenkoor Vocalis van de H. Joannes de Doperparochie met extra inzet; neemt deel aan het rouw- en trouwkoor bij uitvaarten en huwelijken en ze is een aantal jaren actief met de lief- en leedpot van de koorleden van Vocalis.).
Dit doet zij geheel belangeloos en met veel gedrevenheid. Haar aandacht voor de medemens in verschillende opzichten is een voorbeeld voor iedereen. Zij vindt alles wat ze doet normaal en zal zichzelf nooit ervoor op de borst kloppen. Haar leus: ‘Vrijwilligerswerk is niet vrijblijvend’ zegt genoeg. Dit verdient zeker een mooie waardering in een koninklijke onderscheiding.
Anekdote om te delen!
Tijdens haar vrijwilligerswerk in het Hospice Duin- en Bollenstreek in Sassenheim werd oud-bisschop Simonis binnengebracht Zij vond dit heel bijzonder dat zij bij zijn laatste levensuren hem ook kon bijstaan. En hem uiteindelijk ook uitgeleide kon doen samen met alle andere medewerkers.
In het Hospice kookte zij op woensdag. Dit moest altijd vers gemaakt worden. Zij was vaak op zoek naar recepten om de gasten blij te maken. Het is wenselijk dat de gasten dit makkelijk kunnen eten omdat dat vaak moeizaam gaat. Zo waren haar verse soepen altijd zeer geliefd en verzorgde ze altijd heerlijke toetjes die zeer gewaardeerd werden.
Peter Noijons
‘Een voorzitter slaat niet alleen met de hamer, maar steekt zelf ook de handen uit de mouwen’
Misschien dat vele parochianen Peter niet van naam zullen kennen, maar vast en zeker wel van gezicht als ze hem ‘in het wild’ zouden tegenkomen. Dat geldt zeker niet voor de parochianen uit Valkenburg want die kennen hem als de vaste bezorger van ‘De Augustinus’. Maar oudere parochianen zullen hem zeker ook kennen van het vroegere Oudere Jongeren Koor in onze parochie. Daar heeft hij zijn muzikale sporen meer dan verdiend als koorlid en / of muzikaal begeleider. Hoe hij dat zelf heeft beleefd in die jaren met die pakkende jongerenvieringen met eigen teksten enz.? Vraag het hem maar als u hem de volgende maand met ‘De Augustinus’ voor de deur ziet staan.
Hij ontving in de Theaterhangaar uit handen van de burgemeester zijn onderscheiding voor zijn inzet en werkzaamheden als voorzitter van de Valkenburgse Volkstuin Vereniging ‘De Kwaaie Margen’, de ‘IJsclub Nooitgedacht’ en de ‘Valkenburgse Tennisvereniging’. Het invullen van het voorzitterschap door zelf ook de handen uit de mouwen te steken werd door de burgemeester met mooie anekdotes toegelicht. Maar hij had ook een speciale aanpak bij het testen van de ijsdikte, daar kwamen de Valkenburgse rayonhoofden niet aan te pas. Zo liet Peter hun dochter het ijs testen en als daar geen ongelukken uit voortkwamen, dan pas stapten de heren ijskenners de Valkenburgse ijsbaan op.
Zijn meest recente inzet was het verplaatsen van ‘De Kwaaie Margen’ naar een nieuwe plek waar de accommodatie weer helemaal moest worden opgebouwd met steun van de gemeente. Dat was een giga klus met ook veel politieke- en voor de verhuizende tuinders ook veel tijdsdruk want het nieuwe groeiseizoen stond met 1 maart voor ieders tuindersdeur. Peter en zijn vrouw Ineke, van harte gefeliciteerd met deze meer dan verdiende koninklijke onderscheiding.
En de webredactie zal op Koningsdag maandag 27 april het glas oranjebitter op jullie drieën heffen voordat het vorkje in de oranje tompouce verdwijnt.
