Bij deze achtentachtigste aflevering gaat het om een religieus voorwerp waar oudere parochianen zeker ervaring mee hebben. Hoeveel biechtgeheimen zijn daar wel niet aan de pastoor en kapelaans toevertrouwd? Bij de bouw van de kerk in 1910 – 1911 waren er twee biechtstoelen ingebouwd waar er nu nog één van resteert. De ander is al weer enige jaren geleden verwijderd doordat het Reil-orgel uit Voorschoten daar geplaatst moest worden. En met de beschrijving ‘Kerkcollectie digitaal’ van het Museum Catharijneconvent uit 2020 wordt in deze aflevering ook dit religieuze voorwerp uit onze parochiekern nog meer zichtbaar voor wie er meer over wil weten. Belangrijk, want het is goed om te weten als parochianen over welke unieke prachtstukken we beschikken. Alle religieuze voorwerpen hebben namelijk een eigen verhaal, zeker ook deze biechtstoel die ook tot de kerncollectie behoort. Lees hieronder verder meer over deze unieke plek met veel vertelde en beluisterde verhalen van parochianen in alle leeftijdsgroepen.
De overblijvende biechtstoel uit 1911 staat in het rechter transept. De neogotisch gedetailleerde eikenhouten biechtstoel bevat ruimtes voor de penitent (degene die kwam biechten) en de biechtvader. De biechtstoel is voorzien van scharnierende deuren met kleine glas-in-loodraampjes. Tussen de deuren bevindt zich een penant met een beeldennis met pinakelbaldakijn. Een penant is in de bouwkunde een gemetseld, uitspringend muurdeel dat dient ter versteviging, ondersteuning (bijvoorbeeld voor een balk, hekwerk of poort) of als decoratief element, vaak zichtbaar tussen twee openingen zoals deuren of ramen, of als vrijstaande pilaar bij een oprit.
De afmetingen zijn 3,5 meter hoog en 2,14 meter breed en de diepte tot de muur is 0,18 meter (is dan ook in de muur ingebouwd). Het bevindt zich in een goede staat want van het zittend biechten slijt het niet zo snel….
De biechtstoel in het linker transept is verwijderd omwille van de plaatsing van het Reil-orgel en alle onderdelen liggen op de sacristiezolder. Het behoort tot de kerncollectie dus het mag ook niet worden weggegooid. En zo ligt er wel veel meer aan religieuze voorwerpen op deze sacristiezolder zo hebben we eerder in diverse afleveringen van deze rubriek beschreven. Waarschijnlijk was het de architect van de kerk die deze beide biechtstoelen ontwierp. En dat het voor velen ook in deze eeuw een aantrekkelijke plek blijft, is jaarlijks op de Open Monumentendag te beleven. De gidsen, waaronder Richard Hulmer, vertellen er met graagte over zeker ook omdat de resterende biechtstoel weer helemaal is opgefrist en in oude luister is hersteld. Niet dat er nu veel gebruik van wordt gemaakt deze laatste jaren, maar het is gelukkig niet meer de opbergkast voor kleine bankjes, koormappen en oude liedbundels. Benieuwd? Kom dan zeker kijken zoals deze bezoeksters op een Open Monumentendag enige jaren geleden.
Wat gaan we zien in aflevering negenentachtig?
Wat we gaan zien in deze aflevering van donderdag 15 januari behoort ook weer tot de kerncollectie van onze parochiekern. En om het goed te kunnen zien moet je van nabij staan. Dat is blijkbaar de reden dat dit unieke religieuze voorwerp niet in de kerk staat maar in de vergaderzaal van de pastorie. Meer gaan we er nu niet over vertellen. Al enig idee? Of toch niet? Weet u, weet jij het al? Toch benieuwd naar wat het is? Lees dan zeker komende donderdag de nieuwste aflevering van deze serie. Blijf dus deze serie over onze eigen religieuze voorwerpen in en om ons kerkgebouw zeker volgen om er nog meer van te weten te komen!
